Tanah Melayu British
Tanah Melayu British

Tanah Melayu British

Tanah Melayu British secara kurang tepat diperihalkan sebagai sekumpulan negeri di Semenanjang Tanah Melayu yang dijajah oleh British dari abad ke-18 dan ke-19 sehingga abad ke-20. Sebelum pembentukan Malayan Union pada tahun 1946, tanah-tanah jajahan ini tidak diletakkan di bawah sebuah pentadbiran tunggal yang disatukan. Sebaliknya, Malaya British terdiri daripada Negeri-negeri Selat, Negeri-negeri Melayu Bersekutu, dan Negeri-negeri Melayu Tak Bersekutu. Malaya juga merupakan salah satu negeri naungan British yang paling menguntungkan disebabkan ia merupakan pengeluar timah dan kemudiannya getah yang paling besar di dunia.Malayan Union dibubarkan dan diganti dengan Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1948. Malaya mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957. Pada 16 September 1963, sebuah persekutuan yang lebih besar yang dikenali sebagai Malaysia dibentuk, bersama-sama dengan Sabah, Sarawak dan Singapura.

Tanah Melayu British

• 1910–1936 George V
• Persekutuan Tanah Melayu 1 Februari 1948
Perundangan Parlimen
• Malayan Union 1 April 1946
• Suruhanjaya Reid 18 Januari 1956
• 1936–1941 George VI
• Akta Persekutuan Tanah Melayu 1957 31 Julai 1957
Pemerintahan Imperial
• 1936–1936 Edward VIII
• Perjanjian Pangkor 1874 20 Januari 1874
Ibu kota Kuala Lumpur
3°13′N 101°6′E / 3.217°N 101.100°E / 3.217; 101.100
• Pentadbiran Tentera British 12 September 1945
• 1837–1901 Victoria
• Dewan Pertuanan Dewan Pertuanan
• 1941–1945 Interregnum
• Perjanjian Inggeris-Belanda 1824 17 Mac 1824
Keahlian
• 1946–1952 George VI
• 1952–1957 Elizabeth II
• 1826–1830 George IV
• Dewan Rakyat Dewan Rakyat
• 1830–1837 William IV
• 1901–1910 Edward VII
Demonim Orang British, Orang Tanah Melayu
• Penubuhan Syarikat India Timur 27 November 1826
• Interregnum 8 Disember 1941
• Hari Kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu 31 Ogos 1957